Sondan Başa / Aziz Nesin

Aziz Nesin; mizahı, sanatçıyı ve sanatını şu şekilde tanımlamaktadır:

   "...Mizah deyince halk yararına işlevi olan görevci mizahı anladığımı baştan söylemeliyim...Beni mizah yazarlığına iten etken, o günkü ortamın koşullarıydı. Kısaca şunu söyleyeyim; genellikle yoksunluk ve yoksulluk, yaşamından gelen bir kızgınlık, öfke, bir hınç alma biçimidir mizah...Her zorluk, her

acı çeken ille de mizahçı olmaz elbet, ama bu ağır koşullar kişinin mizahçı yeteneğini geliştirir...Mizahçının yetişmesi için gerekli bireysel koşuldan da anlaşılacağı üzere, mizah, bir yıkıcılıktır. Mizahçı kırgınlıklarını, nefretini, kinini, öfkesini, hıncını, bilinçli bir biçimde gerçekten yıkılması gereken hedefe yöneltebilir ve mizah silahını halk yararına kullanabilirse, bir olumlu yıkıcı olur...Sınıfsal bilinci olan her yazar, ister istemez güdümlü olduğunu, kendi kendini güdümlediğini bilir.Sınıfsal bilince sahip bir yazarı, bir sanatçıyı güdümlü kılmak hiçbir politikacının hiçbir yönetmenin haddi değildir... Sanatın işlevi?...Bu konuda başkalarınınkine uymayan düşünceler içindeyim...Sanatçının kendini, kendi sınıfıyla özdeşleştirmesi koşuluyla, sanatın işlevi, sanatçının kendini dışlaması, varlaması, ortaya koyması demektir. Sınıfıyla özdeşleşmiş olduğundan, kendini anlatırken sınıfını anlatmış olur."

 

Anıt

Karşı gelme büyüklerine karşı taş kesilirsin

Bak nasıl yığdılar üstümüze taş betonu

Seni bana öldürttüler

Beni de sana

Bizi bize kırdırtıp

Hepimizin adına

Adımız ki Bilinmeyen Asker 

O çok iyi bilinenler

Üstümüze bu anıtı diktiler

Sakın sormayın yarattığımız tarihi bize

Altından kalkıp da veremeyelim diye yanıt

Üstümüze dikilmiş bu görkemli anıt

Bizi taş yapıp susturdular

Ölümsüz olduk artık

( Vakıf - 29 Ekim 1981)